Laissez bronzer les cadavres (2017), Hélène Cattet ve Bruno Forzani imzalı bir tür karışımı. Aksiyon, gerilim ve western öğeleri aynı potada eriyor; ama bu tarifi duyunca akla gelen o tanıdık çizgi roman havasından çok daha tuhaf bir şey var ortada. Elina Löwensohn, Stéphane Ferrara, Bernie Bonvoisin, Michelangelo Marchese ve Marc Barbé'nin başrolde olduğu film, 1971 tarihli Jean-Patrick Manchette ve Jean-Pierre Bastid romanından uyarlanmış. İkilinin üçüncü uzun metrajı; yani daha önce kurdukları o aşırı stilize dünyayı bu kez Akdeniz kıyısına taşıyorlar.
Konu kısaca şöyle: Rhino ve çetesi altın yüklü bir aracı soyar, 250 kiloyla birlikte terk edilmiş bir kıyı köyüne sığınır. Köyde ilham peşinde bir sanatçı ve çevresi yaşıyor. İki motosikletli polisin gelmesiyle saklanma yeri bir anda kanlı bir çatışma alanına dönüşüyor. Açıkçası nefes alacak yer bırakmayan bir yapı bu. Çoğunlukla Korsika'da çekilen film, tek ve yoğun bir 24 saatlik dilime sıkışıyor; zaman neredeyse bir karakter gibi davranıyor.
Cattet ve Forzani için hikaye bir bahane gibi. Renkler, kadrajlar, ses tasarımı öne çıkıyor; şiddet ise neredeyse koreografi halinde sunuluyor. Benzer bir kaotik çatışma dinamiği arayanlara Free Fire'ı hatırlatabilir, gerçi buradaki dil çok daha karanlık. Neo-western ile korku arasında gidip gelen bu pastiche, seyirciyi olaydan çok atmosferin içine çekiyor.