Loro

Loro, 2018 yapımı bir Paolo Sorrentino filmi. Silvio Berlusconi'nin 2006-2010 arasındaki dönemine odaklanıyor; hem özel hayatına hem siyasi kariyerine eğiliyor. Toni Servillo'nun Berlusconi yorumu filmin merkezinde. Elena Sofia Ricci, Riccardo Scamarcio ve Kasia Smutniak da kadroda.

Sorrentino burada dramasını alışıldık biçimde ağırbaşlı kurmuyor. Hiciv var, abartı var, gösterişin kendisiyle dalga geçen bir dil var. Berlusconi'nin çevresine girmeye çalışan hırslı bir genç adamın gözünden iktidarın nasıl işlediğine bakıyoruz. Yozlaşma ve ahlaki çöküş, filmin asıl meselesi. Gerçi anlatım yer yer taşkınlaşıyor, ama bu taşkınlık kasıtlı.

Filmin ilginç bir detayı var: İtalya'da iki ayrı bölüm halinde gösterime girmiş, uluslararası versiyonu ise tek film olarak sunulmuş. İki versiyon arasındaki fark, Sorrentino'nun malzemeyi nasıl farklı ritimlerde ele aldığını da gösteriyor. İktidarın çekiciliğiyle çürümüşlüğü aynı karede duruyor çoğu zaman.