The Amazing Catfish 2013 yılında Claudia Sainte-Luce'in ilk uzun metraj filmi olarak karşımıza çıkıyor; Toronto'daki FIPRESCI En İyi Yeni Yönetmen Ödülü de bu ilk işin arkasında duran bir imza niteliğinde. Meksika'nın Guadalajara kentinde geçen hikaye, apandisit yüzünden hastaneye düşen Claudia'nın yan yataktaki Martha ve dört çocuğuyla tanışmasıyla başlıyor. Komedi ve dramın iç içe geçtiği bir ton var burada; sıcak, hüzünlü ama kendini fazla ciddiye almayan bir gerçekçilik. Ximena Ayala, Lisa Owen ve Sonia Franco'nun taşıdığı kadro, hastane odasının o soğukluğunu yavaş yavaş bir ev sıcaklığına çeviriyor.
Yalnız ve sessiz bir genç kadının, kendi hayatından çok başka bir kalabalığın içine sızması ilk bakışta tuhaf gelebilir. Ne var ki Martha'nın sağlığı kötüleştikçe Claudia'nın bu aileyle kurduğu bağ, zorlama bir iyilik hikayesine değil, sessiz bir alışverişe dönüşüyor. Film burada bir şeyi zorlamıyor. Bir bakış, bir sofrada paylaşılan sıradan bir an yeterli oluyor çoğu zaman. Gerçi Sainte-Luce'in mizahı da tam bu noktada devreye giriyor; ağırlaşmasına izin vermeden, kenardan bir gülümsemeyle.
Kısa bir not: dört çocuklu bir evin gürültüsü, tek başına kalmaya alışmış birinin sessizliğini bozar ama yıkmaz. Film de böyle ilerliyor işte; büyük sözler etmeden, ailenin kan bağıyla değil de yan yana gelmekle kurulduğunu hatırlatarak.