Lütfen Beni Öldürme

Lütfen Beni Öldürme 2006 yapımı, Marc Forster'ın yönettiği bir komedi-dram. Will Ferrell'i alıştığımız o gürültülü rollerin uzağında, sakin bir IRS memuru olarak görüyoruz. Harold Crick'in hayatı bir gün kafasının içinde beliren sesle değişiyor: Bir kadın, onun her adımını anlatıyor. Sesin sahibi ünlü romancı Karen Eiffel (Emma Thompson). Harold, sesin anlattıklarını takip ettikçe yakında öleceğini fark ediyor ve bir edebiyat profesörüne, Dustin Hoffman'ın canlandırdığı Jules Hilbert'e danışıyor.

Bu arada hayatına, denetlediği fırıncı Ana Pascal (Maggie Gyllenhaal) giriyor. Vergi kayıtlarıyla boğuşan bir memurla vergi ödemeyi reddeden bir fırıncı arasındaki yakınlaşma, filmin en tatlı tarafı. Ne var ki Harold'ın kendi sonunu değiştirme çabası, Eiffel'in yazdığı hikayeyle düğümleniyor. Queen Latifah da yazarın asistanı olarak bu tuhaf edebiyat dünyasının içinde.

Film fantastik bir fikirle açılıyor ama bunu büyük efektlerle değil, sıradan insanların küçük seçimleriyle anlatıyor. Kader, özgür irade ve hikaye yazmak üzerine düşünüyor; bunu yaparken de zaman zaman epey güldürüyor. Gerçi tonu her an dengede tutmak zor bir iş, Forster bunu çoğunlukla beceriyor. Harold'ın daktilo sesleriyle, rakamlarla ve dakikalarla çevrili dünyasından çıkıp gerçek bir hayata doğru attığı adımlar, filmin asıl meselesi.