Mandariinid
Tangerines 2013 yapımı bir Gürcistan-Estonya ortaklığı; Zaza Urushadze'nin yönetmenliğinde, dram ile aksiyon arasında salınan sakin bir savaş anlatısı. Lembit Ulfsak, Elmo Nüganen, Giorgi Nakashidze, Misha Meskhi ve Raivo Trass'ın taşıdığı hikaye, 1992'de Abhazya kırsalındaki bir köyde geçiyor. Gürcü-Abhaz çatışması başlayınca köydeki Estonyalılar atalarının topraklarına dönmüş, geride yalnızca mandalina işiyle uğraşan Ivo ile Margus kalmıştır. Bir gün arazide, birbirine düşman iki yaralı asker bulurlar: biri Gürcü, biri Çeçen. İkisini de iyileşene kadar evlerinde misafir ederler.
Filmin ağırlığı buradan geliyor. Aynı çatı altında, ateşkesten başka ortak noktası olmayan iki adam. Ivo'nun sessizliği, marangoz tezgahındaki ölçülü hareketler, kapının önünde kuruyan mandalinalar... Savaşın gürültüsü uzakta kalırken gerilim mutfak masasında birikiyor. Gerçi Urushadze bunu büyük laflarla anlatmıyor; kamera çoğu zaman geri çekiliyor, izleyiciye nefes alacak yer bırakıyor.
2015'te En İyi Yabancı Dilde Film dalında Oscar'a ve Altın Küre'ye aday gösterildiğini not düşelim; ama filmin asıl meselesi ödüllerden çok, savaşın ortasında insan kalmanın neye benzediği. Küçük bir coğrafyada, birkaç kişiyle anlatılan bir hikaye; iddiasını sessizlikten alıyor.