Mara

Mara 2018 yılında vizyona giren, Clive Tonge'un ilk uzun metrajlı yönetmenlik denemesi. Korku, gerilim, gizem ve suç türlerini aynı potada eriten film, adli psikolog Kate Fuller'ın (Olga Kurylenko) etrafında şekilleniyor. Kate, uykusunda boğularak öldürülen bir adamın davasında tek tanık olan sekiz yaşındaki Sophie ile görüşür. Çocuk, katilin adını "Mara" olarak söyler. Bu tek kelime, Kate'i yüzyıllardır insanları uykularında öldürdüğü söylenen bir iblisin izine sürükler. Craig Conway, Javier Botet ve Rosie Fellner de kadroda yer alıyor; Botet'nin fiziksel performansı, filmin ürpertici atmosferine somut bir ağırlık katıyor.

Kate araştırdıkça kendi bedeninde de kurbanlarınkine benzer belirtiler belirmeye başlar. Uyku, bir kaçış değil, tuzağa dönüşür. Filmin asıl gerilimi de buradan geliyor: ne kadar ayakta kalabilirsin? Açıkçası senaryonun dayandığı zemin ilginç. Uyku felci ve Brugada sendromu gibi gerçek tıbbi durumların mitolojiyle harmanlanması, doğaüstü korkuya tanıdık bir urperti ekliyor. Ne var ki anlatım her yerde aynı sıkılıkta değil; bazı sahneler tempoyu düşürüyor.

Yine de Tonge'un yaklaşımı, klasik jump scare kalıplarına tamamen teslim olmuyor. Karanlık ve sessiz anlar üzerinden kurduğu korku, sabırlı izleyiciye karşılık veriyor. Uykuyla uyanıklık arasındaki o ince çizgide gezinen bir hikaye.