Mine

Mine 1982 yapımı bir Atıf Yılmaz filmi; dram ve romantik damarı aynı hikayede buluşturuyor. Merkezde Türkan Şoray var: İstasyon şefi Cemil ile evli olan Mine, kasabanın erkeklerinin bakışlarını üzerinde toplayan ama bu ilgiden çok yorulmuş bir kadın. Kocası kaba ve ilgisiz. Mine ise evliliğin içinde sessizce tükeniyor.

İşin rengi, öğretmen Perihan'ın ağabeyi yazar İlhan'ın kasabaya gelmesiyle değişiyor. Cihan Ünal'ın canlandırdığı İlhan ile Mine arasında bir dostluk başlıyor. Ama dar görüşlü bir yerde iki insanın yan yana görünmesi yeterli. Dedikodular hemen alevleniyor. Aslında film tam da burada nefes alıyor: kadının üzerine kurulan ahlak bekçiliği, görünüşte saygılı ama fısıltıyla işleyen bir ikiyüzlülüğe dönüşüyor. Hümeyra da Perihan rolüyle bu dünyanın içinden ses veriyor.

Gerçi Mine'nin kendisi de bir tür direniş hikayesi sayılır; bağırmadan, kavga etmeden. Yılmaz'ın anlatımı toplumsal eleştiriyi melodrama boğmadan kuruyor. Şoray ile Ünal'ın ilk kez aynı filmde buluşması da ayrı bir not; hatta sette başlayan yakınlık sonradan evliliğe uzanmış. Bir kasabanın fısıltısı, bir kadının sessizliğinde yankılanıyor.