Duck Duck Goose
Duck Duck Goose (2018), Christopher Jenkins'in yönetmen koltuğunda oturduğu bir animasyon. Merkezinde Peng adında bir kaz var; sürüsü göç hazırlığı yaparken o, kanatlarını süsleyen gösteri uçuşlarının peşinde. Derken bir numara sırasında iki ördek yavrusu Chao ve Chi'ye çarpar ve onları ailesinden koparır. İşin tuhafı, bu kaza Peng'i hiç istemediği bir rolün içine iter.
Film boyunca güneye uzanan yolculuk, başta gönülsüz bir refakatten yavaş yavaş gerçek bir bağa dönüşüyor. Komedi ve macera türleri arasında gidip gelen yapım, Jim Gaffigan'ın Peng'e verdiği o kendini beğenmiş ama kırılgan sesle nefes alıyor; Zendaya ve Lance Lim de yavruların seslerinde işin duygusal tarafını taşıyor. Açıkçası hikayenin ana hattı tanıdık, ama mizahın dozu ve karakterlerin birbirine alışma süreci işi taşıyor.
Ne var ki film büyük iddialar peşinde değil. Sade bir göç hikayesi anlatıyor, arada sizi güldürüp geçiyor. Peng'in o telaşlı hallerinden sıyrılıp yanındakilere yer açması, filmin en sade ama en sağlam yanı olarak kalıyor.