Novo

Novo, 2002 yapımı bir Jean-Pierre Limosin filmi. Eduardo Noriega’nın canlandırdığı Graham, Paris’te sıradan bir ofis çalışanı. Sıradanlığın tek dışı yanı, hafızasının gün içinde silinip durması. Yaşadığı anlar uçup gidiyor; geçmişi de ona kapalı bir kapı gibi. Geçici sekreter Irene (Anna Mouglalis) bu unutkanlığın içine dalıyor ve ona aşık oluyor. İlişkinin hafızasını artık o tutuyor. İkisi adına hatırlayan, not tutan, düzelten o.

Film bir yandan komedi-drama tonunda ilerliyor, bir yandan tenin ve yakınlığın dilini de konuşuyor. Limosin’in kamerası hafıza kaybını bir aşk hikayesine yedirirken yer yer cilveli, yer yer hüzünlü bir denge tutturuyor. Nathalie Richard, Éric Caravaca ve Paz Vega da kadroda. Gerçi filmin adı ilk bakışta tuhaf duruyor; “Novo” yeni, taze bir başlangıcı ima ederken Graham’ın her sabah yeniden sıfırdan başlamasını da akla getiriyor.

Açıkçası Memento ve Groundhog Day’i anan bir çizgide dolaşıyor ama meselesi intikam ya da döngü değil. Hatırlamanın bir emek, belki de bir sevgi işi olduğuna bakıyor.