Oda Hizmetçisinin Günlüğü

Journal d'une femme de chambre 2015 yılında Benoit Jacquot'nun yönetmenliğinde çekilen bir dram. Célestine, yani Léa Seydoux, yirminci yüzyılın başında Fransa'da Lanlaire ailesinin evine hizmetçi olarak girer. Evin hanımı Clotilde Mollet'nin canlandırdığı sert bir kadın; sürekli bir baskı, bir hesap sorma hali. Vincent Lindon'un oynadığı bahçıvan Joseph ise sessiz, mesafeli ve bir o kadar da merak uyandıran biri. Aralarındaki gerilim yavaş yavaş açılıyor.

Aslında hikaye tanıdık: Octave Mirbeau'nun 1900 tarihli romanı, daha önce Jean Renoir ve Luis Buñuel tarafından da sinemaya uyarlanmış. Jacquot'nun yaklaşımı ise daha soğukkanlı. Mekan dar, atmosfer kapalı, insanlar arasındaki sınıf farkı her sahnede hissediliyor. Açıkçası kara mizahın izleri de var; bazı anlarda gülümseten ama rahatsız eden bir ton tutturulmuş.

Hervé Pierre'in de kadroda olduğunu ekleyelim. Seydoux'nun Célestine'i, hem kırılgan hem de hesapçı bir karakter; her bakışında bir şey saklıyor. Film, hizmetçilik üzerinden dönemin toplumsal yapısına bakıyor, ama bunu ders vermeden yapıyor. Sessiz bir gözlem gibi.