Ölmeden Gömülenler

The Premature Burial 1962 yapımı bir Roger Corman filmi; Edgar Allan Poe uyarlamaları arasında Vincent Price’ın yer almadığı ilk halka olmasıyla da ayrı bir yerde duruyor. Viktorya dönemi İngiltere’sinde geçen hikaye, ailesindeki katelepsi hastalığının kendisine de geçtiğine inanan Guy Carrell’in etrafında dönüyor. Ray Milland’ın canlandırdığı Guy, diri diri gömülme korkusuyla öyle takıntılı hale gelir ki kaçış düzenekleriyle donatılmış bir mezar odası yaptırır. Eşi Emily’nin (Hazel Court) ısrarıyla korkusuyla yüzleşmeye çalışsa da çevresi hainlerle sarılıdır.

Corman, gotik korkunun o bildik sisli koridorlarını ve mum ışığını kullanırken bu kez daha çok zihnin içine bakıyor. Guy’ın korkusu somut bir tehditten çok, kendi bedenine ve aklına duyduğu güvensizlikten besleniyor. Richard Ney, Heather Angel ve Alan Napier’in eşlik ettiği kadro, bu psikolojik gerilimi ayakta tutuyor. Açıkçası mezar odası sahneleri filmin en çok akılda kalan yeri; ama asıl tedirginlik, ölümden değil yanlış anlaşılma ve ihanetten geliyor.

Karanlık tonu ve ağır ritmi herkese göre değil. Yine de Poe’nun klostrofobik dünyasını sevenler için Corman’ın bu erken dönem denemesi, serinin geri kalanına açılan sessiz bir kapı gibi.