Orbit 9

Órbita 9 (2017), Hatem Khraiche’in ilk uzun metraj yönetmenlik denemesi. Bilim kurgu ile romantik gerilimi aynı çizgide buluşturan film, doğduğundan beri Orbit 9 uzay aracında yaşayan Helena’nın hikayesini anlatıyor. Clara Lago’nun canlandırdığı Helena, kendini bir uzay görevine hazırlarken aslında büyük çaplı bir bilimsel deneyin parçası olduğunu bilmiyor. Oksijen kaynağını onarmak için gemiye gelen Álex (Álex González), onun hayatında gördüğü ilk insan oluyor. Aralarında gelişen ilişki ise insanlık için kritik görülen bir deneyi tehlikeye atıyor. Kadroda Andrés Parra ve Belén Rueda da var.

Filmin tonu, etik ikilemler ve insanlığın geleceği üzerine sorular sorarken seyirciyi fazla sıkmayan bir yerde duruyor. Retrofütüristik bir gelecekte geçen hikaye, Orbit 9’un dar koridorlarından Dünya’daki araştırma tesislerine uzanıyor; çekimler Medellín, Bogotá, Vitoria ve San Sebastián’da yapılmış. Gerçi mekan çeşitliliği filmin görsel dokusuna iyi geliyor, ama anlatının odağı hep o iki kişinin arasındaki gerilimde kalıyor.

Khraiche’in yaklaşımı, büyük efektlerden çok kapalı bir alanda biriken sorulara yaslanıyor. Deneyin ahlaki boyutu ile Helena’nın uyanışı arasındaki denge, filmin asıl meselesi.