Papillon

Papillon 2017'de Michael Noer'in yönetmenliğinde çekilen bir hapishane draması; ama aksiyon etiketiyle anılıyor, gerçi burada aksiyon daha çok kaçış planlarının gerginliğinde ve ceza kolonisinin acımasız düzeninde kendini gösteriyor. Charlie Hunnam, işlemediği bir cinayetten hüküm giyen Henri "Papillon" Charriere'i canlandırıyor. Yanında Rami Malek var; sahte para suçlusu Louis Dega olarak, kolonide hayatta kalmak için Papillon'un korumasına ihtiyaç duyan bir adamı oynuyor. İkisi arasında başta çıkar ilişkisiyle başlayan bir anlaşma var: koruma karşılığında kaçışın finansmanı. Zamanla bu anlaşma dostluğa dönüşüyor.

Film 1930'ların Paris'inden Fransız Guyanası'ndaki ceza kolonisine uzanan bir yolculuk anlatıyor. St. Laurent ve Şeytan Adası'nın koşulları hiç yumuşatılmıyor; şiddet, hastalık ve umutsuzluk neredeyse her sahneye sinmiş durumda. Açıkçası bu ton, seyirciyi rahat bırakmayan bir karanlıkta ilerliyor. Ne var ki hikayenin merkezinde iki adamın birbirine tutunması var, bu da o kasvetin içinde bir çıkış noktası gibi duruyor.

1973 yapımı Steve McQueen ve Dustin Hoffman'lı Papillon'un yeniden çevrimi bu. Henri Charriere'in anılarına ve önceki senaryoya dayanıyor; yani anlatılan hikayenin gerçeklik iddiası ile sinemasal abartı arasında bir yerde durduğunu bilmekte fayda var. Noer, kaçış fikrini bir umut kırıntısı olarak tutuyor ama özgürlüğün bedelini de hafifletmiyor.