Pi

Pi 1998 yapımı, Darren Aronofsky'nin ilk uzun metrajı. Sean Gullette'in canlandırdığı Max, New York'un Chinatown semtinde yaşayan bir matematik dehası. On yıldır tabiatın sayısal bir kodla işlediğine inanıyor ve bu kodu çözmeye çalışıyor. Takıntılı, yalnız, giderek daha kırılgan bir adam. Bulduğu sonuç onu rahatlatmıyor; aksine daha derin bir kaosa sürüklüyor. Elindeki sırrın insanları öldürmeye bile yetebileceğini fark ediyor.

Film boyunca Max'in peşinde iki ayrı güç var gibi. Bir yanda Wall Street'in sayılarla arası iyi olan tipleri, öte yanda mistik bir cemaat. Aronofsky bu gerilimi hikayenin üstüne değil, doğrudan Max'in bilincinin içine yerleştiriyor. Kafasındaki hesaplar, kabuslar, migrenler birbirine karışıyor. Ton yer yer kafkaesk bir paranoyaya kayıyor. Gerçi hangisinin gerçek hangisinin kuruntu olduğunu film size açıkça söylemiyor. Zaten söylemek istediği de bu değil.

16mm siyah-beyaz çekim, hikayenin o sıkışmış halini iyi taşıyor. Yönetmen aynı yıl Sundance'te drama dalında yönetmenlik ödülünü aldı. Yapımın asıl meselesi bir buluş değil aslında; bir insanın kendi zihninin içinde kayboluşu. Max sayıları çözdükçe kendinden daha çok uzaklaşıyor.