Piercing

Piercing 2019 yapımı, Nicolas Pesce imzalı bir film. Christopher Abbott, Mia Wasikowska ve Laia Costa’yı aynı otel odasında buluşturan hikaye, dört türü aynı potada eritiyor: korku, gerilim, komedi, drama. Reed başarılı bir işadamı, karısı ve çocuğu var. İş gezisi yalanıyla bir otele yerleşip tanımadığı birini öldürmeyi aklına koymuş; dürtülerinden böyle kurtulup iyi bir baba olarak devam etmeyi umuyor. Anlaştığı hayat kadını Jackie ise planladığından çok daha tehlikeli çıkıyor ve gece boyunca kim kimi yönetiyor belirsizleşiyor.

Mekan tek bir otel odası, zaman tek bir gece. Bu klostrofobi, kara mizahla psikoseksüel korkuyu aynı çerçevede tutuyor. Gerçi Pesce bunu stilize bir kedi-fare oyununa çevirmiş; kimin av kimin avcı olduğu sürekli yer değiştiriyor. Ryu Murakami’nin aynı adlı romanından uyarlama. Murakami’yi tanıyanlar bilir, onun Audition romanından Takashi Miike’nin çektiği film de benzer bir zemin üzerinde yükseliyordu.

Oyuncular bu kaygan zemini taşıyor: Abbott’un soğukkanlı paniği ile Wasikowska’nın öngörülemez rahatlığı arasındaki gerginlik, filmin asıl motoru. Ne var ki ton her an kayabilir; bir an gerilim, ardından absürt bir gülüş. Pesce’nin derdi korkutmak kadar, bu tuhaflığı seyirciye hissettirmek.