Pina

Pina, modern dansın en özgün figürlerinden Pina Bausch'un sanatsal dünyasına adım atan bir çalışma. 2011 yapımı bu belgesel, yönetmen Wim Wenders'ın Tanztheater Wuppertal topluluğuyla kurduğu yakın bağın bir ürünü. Film, Wuppertal sokaklarından stüdyo duvarlarına kadar uzanan geniş bir coğrafyada, hareketin dilini anlamaya çalışıyor.

Wenders, klasik bir belgesel formatı yerine 3D teknolojisini kullanarak dansçıların fiziksel varlığını izleyiciye daha yakın bir noktaya taşımayı deniyor. Regina Advento, Malou Airaudo ve Ruth Amarante gibi isimlerin bedenleri aracılığıyla Bausch'un koreografilerini izlerken, sahne performansları ile dansçıların kişisel hatıralarının birbirine nasıl geçtiğini görmek mümkün. Açıkçası, kamera hareketleri sadece dansı kaydetmiyor, adeta dansa katılıyor.

Bausch’un aramızdan ayrılışının hemen ardından şekillenen bu proje, bir kaybın ardından ortaya çıkan bir yas süreci gibi de okunabilir. Yine de anlatısı hüzünle sınırlı kalmıyor. Hareketin, insan hafızasının ve bedenin sınırlarını zorlayan bir enerjiyle, geriye sadece dans kalıyor.