Prens Charles

King Charles III 2017 yapımı bir televizyon filmi; Rupert Goold’un yönettiği drama, bilim kurgu türleri arasında anılıyor ama aslında daha çok siyasi gerilimle aile dramasının kesiştiği bir yerde duruyor. Kraliçe’nin ölümünün ardından Prens Charles tahta geçer. İlk işi, tartışmalı bir kanun tasarısını imzalamayı reddetmek olur. Bu ret, anayasal bir krizi tetikler; sokaklar karışır, Buckingham Sarayı önünde bir tank belirir. Westminster Abbey, saray koridorları ve Londra sokakları arasında gidip gelen hikaye, çağdaş Britanya’nın monarşiyle olan gergin ilişkisini masaya yatırıyor.

Mike Bartlett’in Tony ödülüne aday gösterilen sahne oyunundan uyarlanan filmde Tim Pigott-Smith, sahnedeki rolünü yeniden canlandırıyor. Yanında Oliver Chris, Richard Goulding, Charlotte Riley ve Margot Leicester var. Metin kısmen manzum; karakterler zaman zaman konuşmalarını şiirsel bir ritimle sürdürüyor. Bu tercih ilk anda yadırgatabilir. Ne var ki kriz büyüdükçe bu dil, sarayın soğukluğunu ve aile içi gerilimi taşımaya başlıyor. Goold, tiyatro kökenli bir yönetmen olarak sahnedeki yoğunluğu ekrana taşırken kamera hareketlerini fazla öne çıkarmıyor; oyunculuğa ve söze alan açıyor.

Film, bir kralın vicdanı ile anayasal görevi arasındaki çatlağı izliyor. Karşımızda ne bir kahraman ne de bir kötü adam var; sadece kendi ilkelerine tutunan bir adam ve onun etrafında şekillenen siyasi fırtına.