Proxima

Proxima 2019 yapımı, Alice Winocour’un yönettiği bir dram. Eva Green’i bu kez uzay yolculuğuna hazırlanan bir astronot olarak izliyoruz; yanında Zélie Boulant-Lemesle ve Matt Dillon var. Film, Köln’deki Avrupa Uzay Ajansı’nda eğitim gören Sarah’nın hikayesini anlatıyor. Sarah, burada zorlu bir eğitimden geçen tek kadın. Yedi yaşındaki kızı Stella ile yaşıyor ve ikisi arasındaki bağ, işin getirdiği yoğunlukla sürekli sınanıyor. Bir yıl sürecek “Proxima” görevi için seçilmesi ise evdeki dengeyi iyice sarsıyor. Kızıyla yeterince vakit geçiremediği için duyduğu suçluluk, kariyerinin en kritik dönemecinde peşini bırakmıyor.

Hikaye Köln’deki eğitim tesislerinden Moskova yakınlarındaki Star City’ye, oradan Kazakistan’daki uzay üslerine uzanıyor. Winocour, kamerasını muhtemelen en çok anne-kız ilişkisine yaklaştırıyor; uzayın büyüklüğü bir yana, asıl mesele küçük bir çocuğun annesini uğurlamaya hazırlanması. Gerçi film yer yer belgesel tadında. Eğitim sahneleri gerçek tesislerde çekilmiş, Fransız astronot Thomas Pesquet de konuk olarak kadroda. Bu detay, Sarah’nın yaşadığı ikilemi daha somut kılıyor.

Ton samimi ve duygusal ama melodrama kaçmıyor. Bir kadının hem annelik hem de kariyer baskısıyla baş etme çabası, abartısız bir dille anlatılıyor. Uzay görevi bir arka plan değil belki, ama filmin kalbi Stella ile Sarah arasında atıyor.