Sanırım Artık Yalnızız

I Think We're Alone Now, 2018 yılında Reed Morano'nun yönetmenliğinde çekilen, kıyamet sonrası bir drama. Peter Dinklage ile Elle Fanning'i aynı küçük kasabada buluşturan film, tür olarak dram, gizem ve bilim kurgu arasında salınıyor. Dünya nüfusunun tükendiği bir Hudson Valley kasabasında Del, kütüphanede çalışıp ölüleri gömerek kendi düzenini kurmuş. Yalnızlığı ona iyi geliyor gibi. Sonra Grace çıkageliyor ve o düzen sarsılıyor.

Film boyunca kıyametin neden yaşandığını öğrenemiyoruz. Bu, hikayeyi zayıflatmıyor; aksine merakı canlı tutan bir tercih. Morano'nun kamerası sakin, neredeyse ağır ağır nefes alıyor. Kasabanın boş sokakları, sessiz evler, günlük rutinlerin tekrarı... Melankoli burada bağırmadan işliyor. Dinklage'in Del'i başta soğuk ve kapalı; Fanning'in Grace'i ise o sessizliğe düşen, beklenmedik bir ses gibi. İkisinin bir arada yaşamayı öğrenme süreci filmin asıl meselesi.

Paul Giamatti ve Charlotte Gainsbourg'un varlığı ise hikayeye sonradan dahil olan bir katman olarak duruyor. Ne var ki film, bu oyuncuları bile fazla öne çıkarmadan kendi ritmini koruyor. Kıyamet sonrası hikayelerde sık görülen büyük hesaplaşmalar yerine, iki insanın küçük alışkanlıklar üzerinden birbirine alışmasını izliyoruz. Sakin bir film; acele etmiyor. Sonunda akılda kalan da büyük bir olay değil, o boş kasabada yankılanan ayak sesleri oluyor.