Şaşkın

Şaşkın, 2000 yılında Harold Ramis'in yönetmen koltuğunda oturduğu, başrollerini Brendan Fraser, Elizabeth Hurley ve Frances O'Connor'ın paylaştığı bir komedi. Merkezinde Elliot Richards var: San Francisco'da bilgisayar teknisyeni olarak çalışan, iş arkadaşı Alison'a platonik bir ilgi duyan ama sosyal hayatta pek de parlak olmayan bir adam. Bir gün karşısına Şeytan çıkar ve ruhu karşılığında yedi dilek teklif eder. Elliot her dileğinde Alison'ı kazanmaya çalışır, ne var ki Şeytan dilekleri hiç de beklemediği şekillerde yorumlar.

Filmin esprisi burada yatıyor aslında. Her yeni dilek, Elliot'ı farklı bir hayata sokar; zenginlik, güç, duyarlılık derken işler hep bir yerden çığırından çıkar. Fraser bu bölümlerde epey efor sarf ediyor, Hurley ise Şeytan rolünde rahat ve alaycı bir tavırla işin içinden sıyrılıyor. Tempo hızlı, mizah yer yer farsa kaçıyor. Açıkçası her şakası aynı kararı vermiyor ama film kendini izlettiriyor.

Gerçi Şaşkın'in en dikkat çekici yanı kökeni: 1967 yapımı, Dudley Moore ile Peter Cook'un oynadığı İngiliz kült klasiğinin yeniden yorumu. Ramis bu kez işi daha geniş kitlelere taşımış; mekan San Francisco, zaman 2000'ler. Ortaya çıkan şey, dileklerin aslında ne kadar tehlikeli olabileceğine dair hafif ama iğneleyici bir masal.