Siempre Vuelven

Vuelven 2017'de Issa López'in yönetmenliğinde çekilmiş bir Meksika filmi; korku, fantastik ve gerilim ögelerini aynı potada eritiyor ama merkezine 10 yaşındaki Estrella'yı koyduğunda asıl derdinin başka bir yerde olduğunu hissettiriyor. Paola Lara'nın canlandırdığı Estrella, uyuşturucu kartellerinin şiddetiyle bunalmış bir şehirde yaşıyor. Öğretmeni ona üç dilek hakkı tanıyan üç tebeşir parçası verir. Annesi bir gün ortadan kaybolunca Estrella geri dönmesini diler. Dilek gerçekleşir, ama annesi ölmüştür ve artık her yerde onu takip etmektedir.

Ne var ki film burada durmuyor. Estrella sokakta yaşayan bir grup yetim çocuğa sığınıyor ve onların dünyasında hayatta kalma meselesi, dilek tutmaktan çok daha acil bir hal alıyor. Juan Ramón López, Ianis Guerrero ve Tenoch Huerta'nın da yer aldığı kadro, hikayeyi masalsı bir korkunun içinden geçirip sosyal gerçekçiliğe bağlıyor; gerilim kimi zaman çocukların oyunlarına, kimi zaman da sessiz bir köşeye sinmiş bekleyişe yaslanıyor. Karanlık ve hüzünlü bir tonu var, masal ile şiddet arasındaki o ince çizgide yürüyor.

Açıkçası filmin söylediği şey rahatsız edici: Meksika'da kartellerin yol açtığı kayıp ve cinayetler, 160 binden fazla insanın öldürüldüğü ya da kaybolduğu bir tabloya işaret ediyor. López bu gerçeği bir çocuğun gözünden anlatırken büyülü gerçekçiliği bir sığınak gibi değil, bir yüzleşme aracı olarak kullanıyor. Pan's Labyrinth ya da City of God gibi filmlerin gölgesinde durduğunu söylemek yanlış olmaz, yine de kendi sesini bulmayı başarıyor. Dilek tutmanın bile bir bedeli olduğunu, bunu en çok da çocukların ödediğini hatırlatan bir hikaye.