Sımsıkı Sarıl Bana

Serré moi fort (Türkçe gösterimlerde çoğunlukla orijinal adıyla anılır), 2021 yapımı bir Mathieu Amalric filmi. Amalric bu kez kamera arkasında; başrolde Vicky Krieps var. Kadroda Arieh Worthalter ile birlikte Anne-Sophie Bowen-Chatet ve Sacha Ardilly de eşlik ediyor. Tür olarak dram diyebiliriz, ama filmin dramı gürültülü değil, içten içe işleyen cinsten.

Camille, uyuyan eşine ve iki çocuğuna son bir kez bakar. Bir mektup bırakıp bırakmamakta kararsızdır. Sonunda yollara düşer. Geride bıraktığı ailesiyle arasında tuhaf, neredeyse doğaüstü denebilecek bir bağ vardır; Camille savruldukça bu bağın katmanları açılır. Filmin temelini Claudine Galéa'nın Je reviens de loin adlı oyunu oluşturuyor; Amalric metni sahneye bağlı kalmadan, zamanı ve mekanı esneterek sinemaya taşıyor. Anlatı doğrusal akmiyor, geri dönüşler ve belirsizlikler var. Kafanızda her şeyi hemen oturtamayabilirsiniz. Bu bir kusur değil, filmin kurduğu yapının parçası.

Vicky Krieps'in oyunu, filmin ağırlığını taşıyan ana unsur. Sessizliklerde bile bir şey anlatıyor. Amalric'in yaklaşımı ise mesafeli: seyirciyi acıtmadan, ama duyguyu da şekere bulamadan anlatıyor. Ortada bir kopuşun ve onun ardından gelen yolculuğun hikayesi var; geriye kalan ise o bağın gerçekten kopup kopmadığı sorusu.