Sólo quiero caminar

Sólo quiero caminar 2008 yılında Agustín Díaz Yanes'in yönetmenliğinde çekilen bir suç draması. Türkçe adıyla "Sadece Yürümek İstiyorum" diyebileceğimiz film, gerilim ile aksiyonu aynı potada eritiyor ama bunu yaparken klasik soygun filmlerine de selam duruyor. Victoria Abril, Ariadna Gil, Pilar López de Ayala ve Elena Anaya'nın canlandırdığı dört kadın, talihsiz bir soygunun ardından kendilerini Meksikalı uyuşturucu kaçakçılarının acımasız dünyasında buluyor. Aurora hapse düşerken Ana, Félix adlı bir mafya lideriyle Meksika'ya gider ve orada beklediğinden çok daha karanlık bir hayata adım atar. Geri kalanlar ise onu kurtarmak ve Félix'ten hesap sormak için tehlikeli bir planın altına girer.

Filmin İspanya'nın güneyinden Meksika'ya uzanan hikayesi, 2000'lerin kasvetli atmosferini taşıyor. Díaz Yanes'in anlatımı yer yer sert, yer yer beklenmedik bir mizahla yumuşuyor. Gerçi bu denge her sahne için geçerli değil; bazı anlarda şiddet öyle öne çıkıyor ki nefes almak için birkaç saniye bekliyorsunuz.

Açıkçası bu yapımı ilginç kılan şeylerden biri, 1995'te çekilen Nadie hablará de nosotras cuando hayamos muerto filminin devamı niteliğinde olması. Victoria Abril, Gloria Duque rolüyle geri dönüyor. Film 11 Goya adaylığı almış, En İyi Görüntü Yönetimi dalında da ödülü kazanmış. Diego Luna ve José María Yazpik'in varlığı ise hikayeye Meksika tarafından sağlam bir ağırlık katıyor. Kadınların birbirine tutunma biçimi, filmin en çok iz bırakan yanı belki de; intikam planının gölgesinde bile dostluğun tuhaf bir sıcaklığı var.