Sona Doğru 2013 yılında J.C. Chandor'un yönettiği, başrolünde Robert Redford'un olduğu bir hayatta kalma filmi. Aksiyon, macera, dram ve gerilimi aynı potada eritiyor ama bunu alışıldık şekilde yapmıyor; büyük patlamalar, hızlı kurgular yok. Bunun yerine Hint Okyanusu'nun ortasında, Sunda Boğazı'na 1700 deniz mili uzaklıkta tek başına yolculuk eden bir adamın sekiz gününe tanık oluyoruz. Yatı, denizde sürüklenen bir gemi konteynerine çarpar ve su almaya başlar. Navigasyon ile telsiz ekipmanı da bozulunca adam, rotasını kaybeder ve kendisini şiddetli bir fırtınaya doğru sürüklenirken bulur.
Buradaki gerilim dışarıdan gelmiyor yalnızca. Adamın bildiklerine, reflekslerine, bir de inatçı bir dirence bağlı. Redford performansı 77 yaşındayken sergiledi; karakterin adı jenerikte "Our Man" diye geçiyor ve film boyunca ona isim verilmiyor. Açıkçası neredeyse hiç konuşmuyor. Sessizlik filmin taşıyıcısı gibi; denizin sesi, güverteye vuran su, yelkenin çırpınışı bir tür anlatıya dönüşüyor. Varoluşçu bir tonda ilerliyor, insanın doğa karşısındaki küçüklüğünü gösteriyor ama bunu ders vermeden yapıyor.
Ne var ki filmi ayakta tutan şey, bu sessizliğin içinde kurduğu ritim. Chandor kamerayı fazla hareket ettirmiyor; bir adam, bir tekne, uçsuz bucaksız su. Bazen sadece bir elin titreyişi ya da boş bir bakış yetiyor anlatmak için. Bıraktığı his şu: büyük laflar etmeden, kendi halinde akan bir mücadele.