Sonsuzluk Odası

Infinity Chamber (2016), Travis Milloy'un hem yazıp hem yönettiği, adı ilk başta "Somnio" olarak düşünülmüş bir bilim kurgu gerilimi. Frank Lerner'i Christopher Soren Kelly canlandırıyor; Cassandra Clark, Cajardo Lindsey ve Jesse D. Arrow kadronun geri kalanında. Frank, kendini tamamen otomatikleşmiş bir hükümet cezaevinde buluyor. Konuşacak kimse yok. Sadece onu hayatta tutan sistem ve bir güvenlik kamerası var.

Zihinsel sorgulamalar sırasında aynı günü tekrar tekrar yaşıyor. Anıları çözüldükçe sırları da açığa çıkıyor ve gerçekle hayalin arasındaki çizgi yavaş yavaş siliniyor. Milloy'un yaklaşımı klostrofobik bir atmosfer kurmak üzerine; yeraltındaki mekan daraldıkça seyircinin de nefes alanı azalıyor. Zaman döngüsü fikri tanıdık gelse de burada daha çok bir bellek oyununa dönüşüyor. Gerçi filmin en çok zorlandığı yer, bu döngüyü her turda yeniden ilgi çekici kılmak. Bazen oluyor, bazen tekrarın kendisi yorucu bir hal alıyor.

Dış dünyada savaş sürerken Frank'in tek amacı, sevdiği kadına ve dışarıya dönmek. Sistemi alt etmeye çalışırken izlediğimiz şey aslında bir kaçış hikayesinden çok, insanın kendi hatıralarıyla yüzleşmesi. Memento ve Groundhog Day gibi isimler akla geliyor elbette, ama film kendi dar alanında farklı bir ton tutturmayı deniyor.