Sonsuzluk Üzerine

Om det oändliga, Roy Andersson'un 2019'da çektiği ve yönetmenin kendi sözleriyle son filmi olarak sunduğu bir yapıt. İsveç yapımı bu drama, fantastik öğelerle örülü anlatısıyla zaman ve mekan sınırlarını umursamıyor. Başrollerde Bengt Bergius, Anja Broms, Marie Burman ve Tatiana Delaunay gibi isimler var; tanıdık yüzlerden çok, Andersson'un insanlık hallerini taşıyan figürleri bunlar.

Film, savaşın yıktığı Köln üzerinde süzülen bir çiftle açılıyor. Ardından şiddetli yağmurda kızının ayakkabılarını bağlayan bir baba, bir kafenin önünde dans eden genç kızlar... Küçük anlar bunlar. Şehrazad'ın anlatımı devreye girince tablo rüya gibi bir gezintiye dönüşüyor. Tarihin farklı köşelerinden sahneler beliriyor: II. Dünya Savaşı'nda Hitler'in yenilgiyi kavradığı an, İvan the Terrible ile karşılaşmalar. Hepsi aynı insanlık manzarasının parçaları.

Gerçi Andersson'un derdi burada güzellik ve acımasızlığı yan yana koymak. Ton melankolik, yer yer ağıt gibi. Ama film insanı yalnızca acıtmiyor; zaaflarımızı ve tuhaf güzelliğimizi de gösteriyor. Sabırlı bir seyir isteyen, görüntülerin üzerinde oyalanmayı seven bir yapı. Son film olarak sunulması da ister istemez ayrı bir hüzün katıyor işine.