După dealuri
Tepelerin Ardında 2012 yapımı bir Cristian Mungiu filmi; Romanya kırsalındaki bir Ortodoks manastırında geçiyor. Almanya'dan dönen Alina, çocukluk arkadaşı Voichița'yı alıp götürmek niyetiyle gelir. Ama Voichița artık rahibe olmuştur ve buradaki hayatı benimsemiştir. Alina'nın sevgisini geri kazanmak için verdiği mücadele, manastır çevresindekilerin onun bu ısrarını sorgulamasıyla bambaşka bir yöne savrulur. Cosmina Stratan ile Cristina Flutur'un canlandırdığı iki kadın arasındaki bağ, filmin taşıyıcı ekseni.
Mungiu burada din ile kişisel arzu arasındaki gerilimi aceleye getirmeden, sabırlı bir tempoyla örüyor. Kırsalın soğukluğu, manastırın dar çerçevesi ve karakterlerin yüzlerine yakın duran kamera, hikayeyi neredeyse bir gözlem defteri gibi hissettiriyor. Modern şehrin tepelerin aşağısında uzanması da tesadüf değil; dışarıdaki dünya orada, ama ulaşılamaz bir mesafede.
Gerçi film kendini sevdirmeye çalışmıyor. Yavaş akışı ve mesafeli bakışı, sabırsız seyirciyi zorlayabilir. Ne var ki bu tavır, hikayenin ağırlığını taşıyan asıl unsur. 2012 Cannes'da En İyi Senaryo ile En İyi Kadın Oyuncu ödüllerini alması ve Altın Palmiye'ye aday gösterilmesi de bu ölçülü anlatımın karşılığı olsa gerek. Valeriu Andriuță ile Dana Tapalagă'nın varlığı, manastırın sessiz hiyerarşisini tamamlıyor. Film, inancın tesellisini değil, ona sığınmanın bedelini anlatıyor.