The Eyes of My Mother 2016 yapımı bir korku-gerilim-dram; Nicolas Pesce'in ilk uzun metrajı. Kika Magalhães, Olivia Bond, Diana Agostini, Paul Nazak ve Will Brill'in oynadığı film, izole bir Amerikan çiftlik evinde geçiyor. Zamanı belirsiz. Portekizli eski bir cerrah olan anne, kızı Francisca'ya anatomi öğretir; ölümün karşısında soğukkanlı durmayı da. Derken bir gün gizemli bir ziyaretçi evin huzurunu dağıtır. Küçük kız travmatize olur ve içinde tuhaf bir merak filizlenir.
Yıllar sonra Francisca'nın dünyayla bağ kurma isteği karanlık bir hal alır. Film bunu bağırarak anlatmıyor; sessizlikle, boşluklarla, siyah-beyaz görüntünün soğukluğuyla kuruyor. Ton gotik ve melankolik. Rahatsız edici, evet, ama kanla şok etmeye çalışan bir yapım değil. Daha çok bir yalnızlık hikayesi gibi akıyor; sevginin nerede sapabileceğini sakince gösteriyor.
Pesce'nin siyah-beyaz tercihi burada süs değil, filmin dokusunu belirleyen bir karar. Gerçi ilk filmde bu kadar net bir görsel dil kurmak herkese nasip olmaz. Ortada klasik anlamda bir canavar yok; asıl mesele, bir insanın temas kurmak için bulduğu yolun ne kadar ürkütücü olabileceği.