The Last Patrol 2014 yapımı bir belgesel; ama adındaki "son" vurgusunu hafif bir nostalji olarak okumak lazım. Sebastian Junger'ın yönetmenliğinde, kendisiyle birlikte iki savaş gazisi ve bir savaş fotoğrafçısı, Washington D.C.'den Pittsburgh'a uzanan Amtrak demiryolu hattı boyunca yürüyüşe çıkıyor. Kamuya ait rayların üzerinde ilerleyen grup, köprülerin altında uyuyup nehirlerde yıkanıyor, ara ara polisten kaçıyor. Yol bir yıla yayılıyor; asıl mesele varmak değil zaten.
Yol boyunca sohbetler savaş sonrası hayata yeniden uyum sağlamanın zorluklarına kayıyor. Gazilerin anlattıkları ile Junger'ın gözlemleri iç içe geçiyor; ton düşünceli ve samimi, yer yer mizahi. Açıkçası bir savaş belgeselinden beklenmeyecek kadar sakin bir film bu. Tim Hetherington'a adanmış bir saygı duruşu olması da cabası; yönetmenin savaş ve etkileri üzerine üçlemesinin son halkası.
Gerçi Junger'ın Restrepo'daki sertliğini arayanlar biraz yadırgayabilir. Burada kamera daha çok yürüyüşe, beklemeye, yol kenarındaki küçük anlara bırakılmış. Savaşın insanda bıraktığı izi büyük cümlelerle değil, ayak izleriyle anlatmayı seçen bir film.