The Last Thing Mary Saw

The Last Thing Mary Saw 2021'de çekilmiş, başında Edoardo Vitaletti'nin durduğu kışkırtıcı bir ilk film. 1843 kışında, New York'a bağlı Southold kasabasının dışındaki izole bir çiftlik evinde geçiyor. Açılışta gözleri bağlı, kanlar içinde bir genç kadınla karşılaşıyoruz. Mary. Ailesinin sert dindarlığıyla çevrili bu evde büyümüş, hizmetçi Eleanor ile yasak bir yakınlık kurmuş. Ailenin gözünde bu, affı olmayan bir günah. Evin içindeki gerilim kısık ateşte kaynarken bir yabancının gelişi işleri daha da kirli bir hal alıyor; işin içine dinin ötesinde bir şeyler karışıyor.

Kadro küçük ama yerinde. Stefanie Scott, Mary'nin hem kırılganlığını hem inatçı sessizliğini taşıyor; Isabelle Fuhrman Eleanor olarak o sıcaklığı sağlıyor. Judith Roberts'in canlandırdığı aile büyüğü ise evin havasını ağırlaştıran bir gölge gibi. Rory Culkin de o gizemli yabancıda kısa ama rahatsız edici bir iz bırakıyor.

Film yavaş. Bunu bilerek seçilmiş bir tempo, gerilimi kovalamak yerine odaya sinmesini bekliyor. Işık az, duvarlar dar, kış hiç bitmiyor gibi. Ne var ki bu kasvet herkese göre değil; anlatı zaman zaman ağırlaşıyor ve seyirciden sabır istiyor. Yine de Vitaletti'nin dindarlık ile arzu arasındaki o sıkışmış alanı ele alışı kendine has. Kapanışta geriye kanlı bir soruşturmadan fazlası kalıyor: inancın insanı nereye kadar eğip bükeceğine dair soğuk bir hatırlatma.