The Object of My Affection

The Object of My Affection 1998'de vizyona girdiginde, romantik komedinin kalibini biraz zorlayan bir hikaye anlatiyordu. Nicholas Hytner'in yonettigi film, Brooklyn'de gecen ve sosyal hizmetlerde calisan Nina ile ayrilik sonrasi hayatina yon vermeye calisan gey ogretmen George'un ayni daireyi paylasmasini konu aliyor. Jennifer Aniston ve Paul Rudd'un canlandirdigi bu ikili, kisa surede birbirinin en yakin dostu oluyor. Filmin asil meselesi ise Nina'nin hamile oldugunu ogrenmesiyle basliyor: cocugunu erkek arkadasiyla degil, George'la buyutmek istiyor. Bu noktadan sonra dostlukla romantik hisler arasindaki cizgi iyice bulaniklasiyor.

Hytner'in kariyeri acisindan bu film ilginc bir yerde duruyor. Once The Madness of King George ve The Crucible gibi agir dramalarla taninmisti; The Object of My Affection ise onun o gune kadarki en ana akim isi sayildi. Yine de yonetmen, kolay bir romantik komediye kacmak yerine karakterlerin duygusal ikilemlerine alan aciyor. Alan Alda ve John Pankow'un yan rollerdeki varligi da filme saglam bir kadro hissi katiyor. Gerci 90'larin sonunda cikan benzer temali yapimlarla kiyaslandiginda daha sakin, daha icten bir ton tutturmasi dikkat cekiyor.

Filmin asil derdi, bir iliskinin ne olduguna dair kalintilasmis fikirleri nazikce sorgulamak. Nina ve George'un kurdugu bag, geleneksel bir ask hikayesine sigmadigi icin izleyiciyi de rahatsiz etmeyen ama dusunduren bir yerde birakiyor. Duygusal ama tatli, yer yer komik. 1990'lar New York'unda gecen bu hikaye, dostlugun bazen asktan daha karmasik olabilecegini hatirlatiyor sadece.