Tibet'te Yedi Yıl

Tibet'te Yedi Yıl, Jean-Jacques Annaud’nun 1997’de çektiği, gerçek bir hayat hikayesine yaslanan bir film. Avusturyalı dağcı Heinrich Harrer’in anılarından yola çıkıyor. Brad Pitt’in Harrer’i canlandırdığı yapımda David Thewlis, B.D. Wong, Mako ve Danny Denzongpa da kadroda. Tur etiketleri biyografi, dram, tarih ve savaş; ama film bunların hiçbirine tam olarak sığmıyor. 1939’da Himalayalar’a tırmanmak için yola çıkan Harrer, savaşın patlak vermesiyle kendini esir kampında buluyor. Arkadaşı Peter Aufschnaiter’le birlikte kaçıp Lhasa’ya ulaşmaları ise hikayenin dönüm noktası.

Tibet’in kutsal şehrinde geçen yıllar, filmin asıl meselesi. Harrer burada yabancı olmaktan çıkıp genç Dalai Lama’nın yakın çevresine giriyor. Bir dağcının hayatı, bir anda saray koridorlarında ve siyasi çalkantıların ortasında şekilleniyor. Annaud manzarayı ve sessizliği seviyor; geniş planlar, uzun bakışlar. Gerçi anlatım yer yer ağırlaşıyor, iki buçuk saate yakın süresi sabır istiyor. Yine de Harrer’in dönüşümü, filmin taşıyıcı unsuru olarak ayakta kalıyor.

Hikayenin arka planı da en az film kadar ilginç. Harrer’in 1952 tarihli kitabı, 1944-1951 arasındaki Tibet deneyimlerini anlatıyor. Aynı dönemi anlatan Kundun ya da Little Buddha gibi yapımlarla ortak bir coğrafyada dolaşıyor ama odağında bir gezginin gözünden değişen bir dünya var. Film, inanç ile siyasetin kesiştiği yerde durup izleyiciye kendi sorusunu bırakıyor.