Turok: Taşın Oğlu 2008 yılında çıkmış bir animasyon; adı biraz egzotik gelse de aslında 1950'lerin klasik bir çizgi romanından geliyor. Yönetmen koltuğunda Curt Geda, Dan Riba ve Frank Squillace var; seslendirme kadrosunda Adam Beach, Irene Bedard, Robert Knepper ve Graham Greene gibi isimler duyuluyor. Tür olarak aksiyon ile macerayı bilim kurguyla harmanlıyor, ama tonu hiç de masum değil. Karanlık, şiddetli ve baştan sona intikam üzerine kurulu. Küçük çocuklara gelmez, bunu baştan söylemek lazım.
Hikaye şöyle: Yirmi yıl süren bir sürgünden dönen Turok, köyünü yıkılmış halde bulur. Halkı yaralı, kardeşi ise ölmek üzere. Bunun üzerine intikam yemini eder ve vaadini tutmak için Kayıp Diyar'a doğru yola koyulur. Orası dinozorların ve acımasız mağara sakinlerinin yaşadığı, tarih öncesinden kopup gelmiş gibi duran bir dünya. Yol boyunca her adımda bir tehlike var; gerçi film bu tehlikeleri göstermekte pek cimri davranmıyor.
Şiddetin dozu yer yer sert. Animasyon olsun, ne olacak demeyin; grafik şiddet burada açıkça var. Ne var ki bu sertlik hikayenin özünden geliyor, sonradan eklenmiş bir süs değil. Turok'un dönüşü aslında bir kayıp ve intikam hikayesi; 19. yüzyılın sert doğası ile Kayıp Diyar'ın kuralsız dünyası arasında sıkışmış bir adamın portresi çiziliyor. Klasik çizgi romanın hayranları tanıdık gelecek detaylar bulacaktır, ama film kendi başına da bir yere oturuyor.