Unutma Beni İstanbul

Unutma Beni İstanbul 2012 yapımı bir drama. Ama projenin asıl hikayesi filmden biraz önce başlıyor: Altı farklı ülkeden altı yönetmen bir araya gelip İstanbul'un geçmişinin yalnızca bugünün Türkiye halklarına ait olmadığını hatırlatmak istemiş. Hany Abu-Assad'dan Aida Begić'e, Stefan Arsenijević'ten Eric Nazarian'a uzanan isimler, her biri yaklaşık on beş dakika süren altı kısa filmle bu fikri somutlaştırıyor.

Bu bölümlerin ortak noktası elbette şehir. Kentin kozmopolit geçmişi, İstanbul'da bulunma sebepleri birbirinden çok farklı insanları aynı çerçevede buluşturuyor. Kimi yönetmen kendi hayatından bir kesit aktarıyor, kimi tanık olduğu birinin hikayesini. Ali Suliman, Hiam Abbass, Belçim Bilgin, Mira Furlan, Alma Terzić ve Ayça Damgacı gibi oyuncular farklı kısa filmlerde karşımıza çıkıyor; her biri kendi bölümünün havasına uygun, kendi ölçeğinde bir performans sergiliyor. Parçalı anlatı bazen bir bütün olarak tam oturmuyor, açıkçası bazı bölümler diğerlerinden daha fazla iz bırakıyor. Ne var ki bu düzensizlik, projenin doğasına uygun düşüyor. Paris, je t'aime ya da New York, I Love You gibi şehir antolojilerinin akrabası sayılabilir; gerçi burada romantik bir şehir kartpostalından çok, bir arada yaşamış toplulukların geride bıraktığı izlerle ilgileniliyor.

Altı yönetmenin aynı kente bu kadar farklı yerlerden bakması, filmin en dikkat çekici yanı. İstanbul burada fon değil; insanları bir araya getiren, çoğu zaman fark ettirmeden omuz omuza tutan bir zemin. İzledikten sonra insanın aklında kalan da tek tek hikayelerden çok, bu şehrin aslında kaç farklı hayatı taşıdığı oluyor.