VFW

VFW, 2019 yapımı bir Joe Begos filmi. Adı pek duyulmamış olabilir ama kadrosuna bakınca insan bir durup düşünüyor: Stephen Lang, William Sadler, Fred Williamson, Martin Kove. Hepsi kariyerinin sonbaharında, ama ellerinde silah, omuz omuza verdiklerinde hala gayet ikna edici bir kalabalık oluşturuyorlar.

Konu aslında tanıdık. Bir grup yaşlı savaş gazisi, yerel VFW lokalinde oturmuş, geçmişi yad ediyor. O gece kapılarını çalan genç bir kız, çaldığı uyuşturucularla peşindeki çeteden kaçıyordur. Gaziler bir tereddüt anı yaşıyor, sonra karar veriyorlar: kızı koruyacaklar. Karşı taraf acımasız, sayıca kalabalık ve dışarıda gece boyunca bekliyorlar. İçeride ise yaşlı adamlar, lokalın sınırlı imkanları ve elde ne varsa o. Tek bir mekan, tek bir gece, giderek tırmanan bir kuşatma.

Ne var ki Begos'un derdi hikayeyi yeniden icat etmek değil. O, 80'lerin grindhouse havasını bilerek canlandırıyor: neon ışıklar, kanlı ve sert dövüşler, sentezleyici ağırlıklı bir müzik. Yer yer kaba, yer yer abartılı, ama kendi kuralları içinde tutarlı. Gazilerin yaşlılığı burada bir zayıflık değil, aksine filmin enerjisini besleyen şey; yorgun ama pes etmemiş adamların kavgayı hala bildiğini görmek tuhaf bir tatmin yaratıyor. The Expendables'ı andıran bir tarafı var gerçi, orada iş nostaljiye ve esprilere yaslanırken burada ton çok daha karanlık ve acımasız kalıyor.