Vikingler

Vikingler (The Vikings), 1958 yılında Richard Fleischer’ın yönetmen koltuğunda oturduğu bir Aksiyon filmi. Kirk Douglas, Tony Curtis, Ernest Borgnine ve Janet Leigh’i aynı kadroda buluşturması bile başlı başına bir merak sebebi. Film, Viking şefi Ragnar’ın oğlu Einar ile kardeşi olduğunu bilmeyen Eric arasındaki rekabeti merkeze alıyor; İngiliz prenses Morgana’ya duyulan ortak ilgi bu gerilimi ölümcül bir noktaya taşıyor. Edison Marshall’ın romanından uyarlanan hikaye, 8. ve 9. yüzyılda Norveç ile İngiltere arasındaki çatışmayı fon olarak kullanıyor.

Fleischer’ın yaklaşımı destansı ama mesafeli değil. Sert, görkemli ve yer yer macera dolu bir ton tutturmuş; Vikinglerin yağma kültürüyle İngiliz sarayının politik oyunları arasında gidip gelen bir yapı var. Açıkçası dönemin teknik imkanlarına rağmen deniz sahneleri ve dövüş koreografisi hala izlenebilir duruyor. Kadronun enerjisi de buna eklenince film kendi çapında bir tarih dersi gibi değil, bir çatışma hikayesi gibi akıyor.

Ne var ki filmin en çok konuşulan detayı belki de jenerikte adı geçmeyen bir isim: Anlatıcı, Orson Welles. Bu tercih filme dinleyerek takip edilen, biraz eski usul bir destan havası veriyor. Welles’in sesi, görüntülerin üstünde bir masal anlatıcısı gibi dolaşıyor ve sahnelerin arasındaki geçişleri yumuşatıyor.