Wildlike

Wildlike 2015 yapımı, Frank Hall Green’in yönettiği bir dram; adı Türkçeye “Vahşi Gibi” diye çevrilebilir ama filmdeki vahşilik daha çok doğanın sessizliğinde saklı. Ella Purnell’in canlandırdığı 14 yaşındaki Mackenzie, annesi Seattle’da tedavi görürken yazı Alaska’nın Juneau kentinde amcasının yanında geçirmek üzere yola çıkar. Amcasının ilgisi tehditkar bir hal alınca evden kaçar; Denali Ulusal Parkı’nda kendi halinde bir gezgin olan Bart’la (Bruce Greenwood) yolları kesişir. Mackenzie onu gölge gibi takip eder, Bart da isteksizce ona vahşi doğada hayatta kalması için yardım eder. Aralarında beklenmedik bir bağ oluşur.

Filmin tonu sakin ve duygu yüklü; melodrama kaçmıyor, doğa manzaralarına yaslanan hassas bir dram olarak ilerliyor. Brian Geraghty, Ann Dowd, Nolan Gerard Funk ve Diane Farr’ın da yer aldığı kadro, hikayeyi kalabalıklaştırmadan taşıyor. Green’in anlatımı seyirciyi sarsmaya değil, yanında yürütmeye çalışıyor. 35mm ile Alaska’da çekilmiş olması görüntülere ayrı bir doku katıyor. Purnell’in oyunculuğu ise bir eleştirmenin deyimiyle zirve dönemindeki Kristen Stewart’ı andıran nüanslı bir performans. Gerçi bu benzetmeyi abartmamak lazım; genç oyuncunun sessizlikte kurduğu denge kendi başına dikkat çekici.

Seattle’dan Juneau’ya, oradan Denali’nin geniş coğrafyasına uzanan yol, aslında bir güven arayışı. Mackenzie’nin Bart’a yapışması ne kadar içgüdüselse, Bart’ın mesafeli duruşu da o kadar gerçek. Into the Wild’ı hatırlatan bir doğa arka planı var ama mesele orada değil; iki yaralı insanın birbirine fazla yaklaşmadan yan yana yürüyebilmesi. Frank Hall Green’in yaklaşımı, büyük cümleler kurmadan küçük bir bağın izini sürmek üzerine kurulu.