Yanılsama

Agnosia 1899 Barselona'sında geçiyor. Joana Prats, agnosia denen bir algı bozukluğuyla yaşayan genç bir kadın. Gördüğünü tanımakta, nesneleri anlamlandırmakta zorlanıyor; dünya ona parça parça geliyor. Babasının ardında bıraktığı endüstriyel sır ise bu kırılgan hayatın üzerine çöken gölge. Sırrı ele geçirmek isteyenlerin baskısı arttıkça Joana'nın etrafındaki iki erkek, Carles ve Vicent, işin içine ister istemez dahil oluyor. Kimin ne için orada olduğu ise hiç o kadar net değil.

Eugenio Mira'nın yönettiği film, gerilimi patlamalardan değil atmosferden kuruyor. Gotik dokunuşlar, dönemin kıyafetleri, loş mekanlar... Gerci bunların hepsi bir süs değil; Joana'nın dünyayı algılayış biçimiyle doğrudan örtüşüyor. Eduardo Noriega, Bárbara Goenaga, Martina Gedeck ve Félix Gómez'in taşıdığı hikaye, bir yandan romantik bir gerilim, öte yandan hafızayla ve algıyla ilgili sessiz bir sorgulama.

Agnosia, seyirciden sabır isteyen bir film. Hızlı değil, gürültülü de değil. Ama karanlık koridorlarında ve yarım görülen yüzlerinde, izleyeni içine çeken bir tını var.