Yıldırım Emri

Yıldırım Emri 1974 yılında gösterime giren, Michael Cimino'nun ilk yönetmenlik denemesi. Clint Eastwood'un canlandırdığı Thunderbolt, adı gibi eski bir banka hırsızı; yıllar önceki bir soygunun ardından izini kaybettirmiş, sakin bir hayata alışmaya çalışıyor. Derken karşısına Jeff Bridges'in oynadığı Lightfoot çıkıyor: genç, delidolu, lafını sakınmayan bir serseri. İkilinin yolları bir benzin istasyonunda kesişiyor ve işler kısa sürede karışıyor. Lightfoot'un dürtmesiyle Thunderbolt, hiç de gönüllü olmadığı halde eski işine geri dönüyor.

Plan basit görünüyor: Montana'daki zırhlı aracı depoyu soymak. Ama Thunderbolt'un eski suç ortakları, yani George Kennedy ve Geoffrey Lewis'in canlandırdığı tipler, yıllar önceki o soygunun parası konusunda hala ona güvenmiyor. Ortaya çıkan şey bir kovalamaca, bir hesaplaşma ve bolca absürtlük. Cimino burada henüz kendini göstermemiş; film sert ama şakacı, yer yer hüzünlü bir tonda ilerliyor. Açıkçası o dönemin Amerikan taşrasını çekmeyi iyi biliyor.

Bridges'in Lightfoot'u bu filmin en canlı yanı; rolüyle Oscar'a aday gösterilmesi boşuna değil. Eastwood ise alıştığımız sessiz, ketum adamı oynuyor ama bu kez etrafında onu sürekli konuşturan biri var. İkisinin dengesi filmin motoru. Gerçi finali biraz aceleye gelmiş gibi, ne var ki yolculuk boyunca kurulan o rahat, neredeyse dostane suç havası bunu affettiriyor.