Yukarı Bak

Yukarı Bak, 2009 yılında Pete Docter yönetiminde izleyiciyle buluşan, animasyon dünyasının alışılmışın dışındaki hüzünlü başlangıcıyla hafızalara yerleşen bir yapım. Ed Asner ve Christopher Plummer gibi isimlerin sesleriyle hayat verdiği bu hikaye, karısının vefatından sonra dünyayla bağını koparan yaşlı Carl Fredricksen karakterine odaklanıyor. Gerçi film, başladığı o derin kederli atmosferden hızla sıyrılarak evini binlerce balonla havalandırıp Güney Amerika'ya doğru uzanan renkli bir maceraya dönüşüyor. Yolculuk sırasında davetsiz misafir küçük Russell'ın da aralarına katılmasıyla, beklenen yalnızlık planı yerini zorunlu bir dostluğa bırakıyor.

Animasyon türünün sınırlı kaldığı düşünülen adaylık listelerinde kendisine yer bularak, Akademi Ödülleri'nde En İyi Film kategorisine kadar yükselmesi aslında başarısının tesadüf olmadığının kanıtı.

Eğlenceli olduğu kadar duygusal anları da içinde barındıran bu yolculuk, sadece bir çocuk hikayesi değil; kayıplarla başa çıkma ve hayallerin zamanlaması üzerine sakin bir anlatı. WALL-E veya Finding Nemo gibi işlerin sahip olduğu o samimi dili burada da görmek mümkün. Yönetmenin, karakterlerin iç dünyasına odaklanan bu yaklaşımı, koca bir evin balonlarla gökyüzüne süzülüşü kadar hafif bir dokunuşla tamamlanıyor.