Zoraki Misafir

Zoraki Misafir 2011 yapımı bir Sebastián Borensztein filmi; komedi ile dramı aynı rafta tutan, sakin sakin ilerleyen bir hikaye. Ricardo Darín'in canlandırdığı Roberto, Buenos Aires'te hırdavat dükkanı işleten, titizliği huysuzluk düzeyine varmış bir adam. Günleri belli bir düzende akıp giderken hayatına Jun adında bir Çinli genç girer; genç, tek kelime İspanyolca bilmeden ve neredeyse hiçbir açıklama yapmadan şehre düşmüştür.

Roberto onu kendine rağmen misafir eder. Bu "zoraki" birliktelik, adamın yıllardır özenle koruduğu yalnız hayatını yavaş yavaş kemirmeye başlar. Filmin tonu tam burada ilginçleşiyor: absürt tesadüfler ve saçma olaylar sıradan anların içine karışıveriyor, ama hikaye hiçbir yerde kendi sıcaklığını kaybetmiyor. Darín'in yanında Ignacio Huang ve Muriel Santa Ana da var; üçü birlikte filmin o tuhaf ama tanıdık havasını taşıyor.

Gerçi Roberto'nun geçmişine dair bir ayrıntı var ki karakteri bambaşka bir yerden okumanızı sağlıyor: kendisi Malvinas Savaşı'nda görev almış eski bir asker. Yönetmenin derdi büyük laflar etmek değil; iki yabancının aynı çatı altında, kelimeler olmadan da anlaşmayı öğrenmesini izliyoruz. Hikaye Çin'in Fucheng kentinde başlayan bir olayla açılıyor, sonra Buenos Aires'in gündelik telaşına yerleşiyor. Sessizliklerin, anlaşmazlıkların ve küçük alışkanlıkların üzerine kurulu bir film bu; sonunda akılda kalan da büyük bir olay değil, bir dükkanın içinde yavaşça değişen iki insan oluyor.