The Phantom of the Opera

The Phantom of the Opera (1989), Dwight H. Little'ın yönetmenliğinde çekilen ve klasik hikayeyi gotik korkuyla slasher arasında bir yere yerleştiren bir uyarlama. New York'ta opera seçmelerine hazırlanan genç bir soprano, yüzyıllar önce gizemli besteci Erik Destler tarafından yazılmış bir müzik parçası bulur. Parçayı söylediği anda kendini 1881 Londra'sında, Londra Operası'nın yıldızı olarak bulur. Onu ünlü yapmak için her şeyi yapmaya hazır, yüzü dehşet verici biçimde deforme olmuş bir figür tarafından yönlendirilmektedir.

Robert Englund'u Freddy Krueger dışında bir rolde görmek isteyenler için film ilginç bir durak. Buradaki Phantom, orijinal romandaki trajik besteciye pek benzemiyor; kurbanlarının yüz derisini kendi yüzüne diken bir canavara dönüşmüş. Jill Schoelen'in soprano performansı ile Bill Nighy'in kadrodaki varlığı, işin tuhaf tonunu daha da belirgin hale getiriyor. Açıkçası hikaye iki zaman dilimi arasında gidip gelirken zaman zaman tökezliyor.

Yine de filmin karanlık atmosferi ve müzik sahneleriyle korku anları arasındaki geçişler, ona kendine has bir çekicilik kazandırıyor. Little, seyirciyi ne tam bir müzikal ne de saf bir korku filmi beklemeye ikna ediyor; bu belirsizlik filmin en çok konuşulan yanı. Sahne ışıkları sönerken perdenin arkasından gelen o ses, hikayenin özünü hatırlatırcasına asılı kalıyor.